Danica Zdravković – KAD MUZE PLEŠU –
Kada se napravi prva selekcija rukopisa za godišnji konkurs poezije naše Nove POETIKE, nastane grupa izvanrednih poetskih dela od kojih je teško izdvojiti tri najbolja. Međutim, budući da se to na kraju mora učiniti, odvajaju se najbolji od najboljih, a ove godine drugo mesto je pripalo mladoj pesnikinji Danici Zdravković koja je svojom prvom zbirkom Kad muze plešu pokazala da poezija može biti i tiho svedočenje bola, i putovanje kroz unutrašnji univerzum, i da se istina može reći na podjednako sirov i muzikalan način, i da se poruka najbolje deli povikom, a ne šapatom koji iskazuju muze njene inspiracije tokom svog životnog plesa.
U ukupno 43 pesme, koje se ređaju na stranicama damarima srca same pesnikinje, svedoci smo preobražavanja lirskog subjekta koji od rastrojenog, bespomoćnog i gnevnog bića postepeno, kroz bol, doživljava spoznaju i mir. Dok je svaka pesma mala drama za sebe, ona nosi po jednu hrabrost, bilo da se suočava sa stvarnošću, doživljava unutrašnje lomove ili se bori sa pretnjom konačnosti i smrti nakon čega sledi oslobođenje i duhovna promena, približavajući se svakom čitaocu koji je i sam bar jednom u životu iskusio bilo koju od ovih emocija…
